▌Czym są Krajowe Ramy Kwalifikacji?
Krajowe Ramy Kwalifikacji (National Qualifications Framework) to opis wzajemnych relacji między kwalifikacjami, integrujący różne krajowe podsystemy kwalifikacji, służący większej przejrzystości, dostępności i jakości kwalifikacji, stworzony dla potrzeb rynku pracy i społeczeństwa obywatelskiego. W szczególności, zawiera on opis hierarchii poziomów kwalifikacji każda kwalifikacja jest umieszczona na jednym z tych poziomów. Każdemu z tych poziomów przyporządkowany jest odpowiadający mu poziom w Europejskich Ramach Kwalifikacji.

Ramy Kwalifikacji dla Europejskiego Obszaru Szkolnictwa Wyższego (Qualification Framework for European Higher Education Area) przygotowane zostały w ramach Procesu Bolońskiego i przyjęte w 2005 roku na konferencji w Bergen. Określono w nich osiem poziomów, obejmujących pełną skalę kwalifikacji, od poziomów podstawowych (poziom 1 to np. świadectwo ukończenia szkoły) do zaawansowanych (poziom 8 to np. doktorat). Kraje UE, tworząc Krajowe Ramy Kwalifikacji, są zobowiązane przed upływem 2012 r., by wystawiane przez nie indywidualne zaświadczenia o kwalifikacjach (np. dyplomy uczelni) zawierały odniesienie do odpowiedniego poziomu europejskich ram.

Osiem poziomów kwalifikacji wyznaczono na podstawie następujących kategorii:
• wiedzy,
• umiejętności,
• kompetencji personalnych i społecznych.

Główne cele wprowadzenia w Polsce Krajowych Ram Kwalifikacji:
- przejście z systemu edukacji opartego na nauczaniu i treściach programowych do systemu opartego na efektach kształcenia,
- stworzenie systemu dogodnego dla realizacji koncepcji uczenia się przez całe życie - m.in. system walidacji efektów uczenia się pozaformalnego i nieformalnego i na tej podstawie nadawanie kwalifikacji uczącym się,
- uelastycznienie systemu edukacji m.in. stworzenie praktycznych możliwości szybkiego reagowania na nowe potrzeby społeczeństwa i rynku pracy (autonomia uczelni w zakresie tworzenia kierunków studiów i kształtowania programów, zgodnie z metodologią KRK),
- mobilność - poprzez stworzenie warunków ułatwiających uznawanie w innych krajach, zwłaszcza w państwach członkowskich UE, kwalifikacji nadawanych w Polsce.

▌ Najważniejsze pojęcia KRK

Obszar kształcenia – zasób wiedzy i umiejętności z zakresu jednego z ośmiu obszarów wiedzy określonych w Zarządzeniu MNiSW w sprawie Krajowych Ram Kwalifikacji:

1. obszar nauk humanistycznych,
2. obszar nauk społecznych,
3. obszar nauk ścisłych,
4. obszar nauk przyrodniczych,
5. obszar nauk technicznych,
6. obszar nauk medycznych, nauk o zdrowiu oraz nauk o kulturze fizycznej,
7. obszar nauk rolniczych, leśnych i weterynaryjnych,
8. obszar sztuki.

Program kształcenia – opis określonych przez uczelnię spójnych efektów kształcenia, zgodnie z Krajowymi Ramami Kwalifikacji dla Szkolnictwa Wyższego, oraz opis procesu kształcenia,prowadzącego do osiągnięcia tych efektów, wraz z przypisanymi do poszczególnych modułów tego procesu punktami ECTS.

Program kształcenia dla określonego kierunku i poziomu kształcenia oraz dla określonego profilu lub profili kształcenia na tym kierunku obejmuje opis zakładanych efektów kształcenia i program studiów, stanowiący opis procesu kształcenia prowadzącego do uzyskania tych efektów.

Efekty kształcenia – zasób wiedzy, umiejętności i kompetencji społecznych, uzyskanych w procesie kształcenia przez osobę uczącą się;

Profil kształcenia – profil praktyczny, obejmujący moduł zajęć służących zdobywaniu przez studenta umiejętności praktycznych albo profil ogólnoakademicki, obejmujący moduł zajęć służących zdobywaniu przez studenta pogłębionych umiejętności teoretycznych;

Poziom kształcenia – studia pierwszego stopnia, studia drugiego stopnia lub jednolite magisterskie albo studia trzeciego stopnia;

Kwalifikacje – efekty kształcenia, poświadczone dyplomem, świadectwem, certyfikatem lub innym dokumentem wydanym przez uprawnioną instytucję potwierdzającym uzyskanie zakładanych efektów kształcenia;

Kwalifikacje pierwszego stopnia – efekt kształcenia na studiach pierwszego stopnia, zakończonych uzyskaniem tytułu zawodowego licencjata, inżyniera lub równorzędnego określonego kierunku studiów i profilu kształcenia, potwierdzony odpowiednim dyplomem;

Kwalifikacje drugiego stopnia – efekt kształcenia na studiach drugiego stopnia, zakończonych uzyskaniem tytułu zawodowego magistra, magistra inżyniera lub równorzędnego określonego kierunku studiów i profilu kształcenia, potwierdzony odpowiednim dyplomem;

Więcej informacji można znaleźć w „Słowniku kluczowych pojęć związanych z krajowym systemem kwalifikacji”

http://www.krk.org.pl/images/slownik_kluczowych_pojec.pdf